|
٨
مارس روز
آزادی
و برابری
روز"نه" به
حجاب و آپارتاید جنسی
azam_kamguian@yahoo.com
هشت مارس
روز جهانى زن، يکى از فرازهاى جنبش آزاديخواهى و برابرى طلبى و
يکى از لحظه هاى درخشان در تاريخ انسانيت معاصر و محصول ابتکار
جنبش کارگرى انقلابى و سوسياليستى در حدود يک قرن پيش است. در
ایران از پس از انقلاب 57 زنان و مردان آزاديخواه به صفوف
اعتراض بين المللى هشت مارس پيوسته اند و مراسمها و تظاهراتهاى
هشت مارس در تهران و در سنندج از نقاط درخشان اين سنت
آزاديخواهى بين المللى در جامعه ايران هستند.
بيحقوقى
، تبعيض جنسى و ستم به زنان تا حد
تحمیل
حجاب و آپارتايد جنسى در ايران يک مسئله اجتماعى وسيع و
گريبانگیر همه زنان است و مردان و کل جامعه را هم به بند کشیده
است. شرايط تحقير کننده "زن نصف مرد است"، تحميل حجاب، جدا
سازى زن و مرد از دبستان تا محلهاى کار و حتى وسايل نقليه
عمومى، سنگسار، و ديگر شرايط ذلت بار حاکم، دامن همه زنان را
گرفته است. آپارتايد جنسى در ايران مرزهاى فقير و غنی و کارگر
و بورژوا را دور زده و زن را به صرف جنسيتش درجه دو و اسير
قوانين مردسالار و اسلامى قرار داده است. از این رو مبارزه
علیه آن نیر به وسعت جامعه شده است. در متن این وضعیت سیاسی و
اجتماعی، ٨ مارس به تریبون و سنگری در تقویت جنبش برابری طلبی
علیه ارتجاع و ستم اسلامی و قومی تبدیل شده است.
اگر تبعيض جنسى گريبان همه زنان جامعه ما را گرفته و درد همه
است، پاسخ به آن يکى نيست. جريانات اجتماعى و فکرى و سياسى
گوناگون پاسخهاى متفاوتى براى اين مساله دارند. و اين تمايز در
شکل مبارزه و شعارهاى آن و در ارائه راه حل برای اين معضل
اجتماعى روشن است. رهایی زنان نه کار ناسيوناليستها و شاه
پرستان و يا جریانات ملى مذهبى است و نه کار آن فمنيستهایی است
که زنان را به سازش با ارتجاع اسلامی و قومی فرا می خوانند.
اينها رهایی زنان و برابرى انسانها را به مذهبشان، به قوميتشان
به جنسیتشان و به منافع طبقاتيشان ميفروشند. گرايشات و جريانات
ديگر هر کدام يکى اسلامش را مقدم بر حقوق زن ميگذارد و آن يکى
قوميتش را به زنان ميفروشد و مردسالاری خال مادرزادی همه
آنهاست. اینها می کوشند در چارچوب پرداختن به معضل بی حقوقی و
نابرابری زنان از آن براى مذهب و اسلام و قوم و سلطنت خود
پشتوانه ای بسازند و اين جدال به ٨ مارس هم کشيده ميشود. در
حاليکه ٨ مارس يک سنت سوسياليستى و برابرى طلبانه است و جنس و
مذهب و قوم نميشناسد. اساسا معطوف به برابرى انسانها و برابرى
زن و مرد و رفع تبعيض جنسى و استثمار است. . نه اسلام به ٨
مارس ميچسپد و نه قومگرايى و نه مدافعان با تاج و يا بى تاج
استثمار انسان. عمامه و تاج و تخت و قومیت با رهایی زن هیچ
خوانایی ندارند.
اين قطب چپ جامعه است که خواست و آرزوى برابرى طلبی زنان را
ميتواند نمايندگى کند و نیروی عظیم جنبش آزادیخواهی را دور خود
جمع کند. کمونيستها و حکمتيستها ميتوانند و بايد در پيشاپيش
اين جدال عظيم اجتماعى قرار بگيرند و نیروهای دیگر را به دنبال
خود بکشند. هشت مارس روز به ميدان آوردن توده هر چه وسيعتر
زنان صرفنظر از قوم و زبان و مذهب و شغل و موقعيت اجتماعى و
طبقاتى است. اين روز روز اعتراض هر زنى است که از حجاب متنفر
است، از دخالت مذهب در زندگيش منزجر است، جداسازى زن و مرد را
توهين به حرمت انسان چه زن و چه مرد ميداند، از تبعيض جنسى
بيزار و خواستار آزادى و برابرى و اعاده حقوق انسانى به جامعه
است. هر شخصيت و نهاد و تشکل و گروه اجتماعى که اين درد را
دارد ميتواند بيايد. جمع شدن مردم حول هشت مارس در خود، احترام
به حقوق انسانی زنان و اذعان قطب راست جامعه به بى حقوقى زن
است. بگذار مردم و جريانات گوناگون بيايند و حرف بزنند و حرف
ما را بشنوند. جنبش آزاديخواهی زنان و جنبش برابرى زن و مرد از
اين شرکت و استقبال عمومى تقویت می شود.
به ميدان
آوردن زنان و دختران و مردان آزاديخواه و تشکلها و نهادهاى
غيردولتى و اجتماعى، در اين روز حول شعار آزاديخواهانه و
برابرى طلبانه، يک شرط موفقيت است و جنبش زنان را عليه
آپارتايد جنسى يک گام به جلو ميبرد. زير سقف ٨ مارس و در
ميتينگها و مراسمها و صدور قطعنامه و خواستار لغو حجاب اجبارى
لغو جداسازيها و ممنوعيت اعدام و عليه آپارتايد جنسى... هر
چقدر نيرو جمع شود جنبش ازادیخواهی و برابری طلبی تقویت می
شود. اصل مساله برای ما اين است که ابراز وجود اجتماعى علیه
نابرابری و ارتجاع اسلامی بار ديگر با کمونيستها و چپ ها تداعى
شود.
بیائید دست
در دست هم بگذاريم و با تمام ابتکار و توان بيشترين قدرت جنبش
آزاديخواهى و برابرى طلبى را به صحنه بکشانيم. پرچم " نه
آپارتايد جنسى، نه حجاب اجبارى" "زنده باد آزادى و برابرى" را
برافرازیم و انسانهای شريف و متنفر از تبعيض و بی حقوقی و
مردسالاری را به اين صف جلب کنیم.
زنده باد ٨ مارس
زنده باد آزادی و برابری
|